دلم گرفته بغض غريبي را تو گلوم احساس ميكنم هر كاري ميكنم نمي تركه نمي دونم ناشي از چيه؟ غم غريبي خودمه يا غم اين روزا

نمي دونم دلم هواي زار زار گريه كردن براي حسين را كرده يا ياد دتنگي هاي خودم افتادم؟ خوبيش اينه مي تونم برم تو مجلس اقام و براش درد و دل كنم و اشك بريزم تا سبك بشم ولي چند ساعت بد دوباره همون دلتنگي و همون بغض غريب.....

تو اين مدت اخلاقم خيلي عوض شده  ديگه از اون نياز شيطون خبري نيست ديگه از اون نيازي كه وقتي اسمش ميومد همه سرشون از دست اذيتاش درد مي گرفت خبري نيست 

حالا شدم يه نياز ساكت و گوشه گير من اين اخلاق را دوست ندارم مي خوام مثل هميشه شاد باشم ولي من الان هدف را پيدا كردم  و ميدونم از زندگيم از خدا چي مي خوام اما  هرچي بهش بيشتر فكر مي كنم گرفته تر ميشم

ولي خدا را شكر ميكنم دوستاي خوبي مثل مهدي ، مونا،ستاره، رضا  و خواهر خوبي مثل مرضيه و مادري مثل فرشته دارم ميدونم اين روزا تموم ميشه ولي برام دعا كنيد زودتر به شخصيت اصليم برگردم

واسه راهِ یه غریبه  دنیا  پر از فریبه یه عالم دام و دو رنگی که باید باهاش بجنگی تک و تنها توی جاده   یه عالم راه ، تو پیاده کسی یارت نمی شه محرم رازت نمی شه هیچ کی کنارت نمیاد آخه غماتو نمی خواد پاهات دیگه خسته شدن بالات دیگه بسته شدن ولی توگریه نکن دیگه دلتنگی نکن یکی هست همین جاها که بهش می گن خدا فقط اون مهربونه  حرف ما رو می دونه با توام آهای خدا تو که رفتی اون بالا تو صدامو می شنوی ؟گریه هامو می بینی ؟ درد این پاهامو چی ؟راز دلم رو می دونی ؟ می گن که تو مهربونی درد ماها رو می دونی راز دلای خسته رو  فقط تویی که می دونی آهای خدا ما رو ببین بیا کنار ما بشین ما هم مثل تو تنهاییم ولی ما یار غمهاییم به حرف ما تو گوش بده دست ماها رو تو بگیر

                                                                                                    نياز