چه روزه بزرگیه.روزی که نیاز من به دنیا اومد.

روزی که خدا همه خوبی ها و زیبایی ها را یک جا به یک بنده داد.

اونم نیازه من.

امسال هم نیز با هم تولدمون را جشن میگیریم.درسته پیشه هم نیستیم ولی دلمون مثل همیشه با هم هست.

اگر تو نبودی چه کسی دلتنگی و انتظار را به من می آموخت و کدام دست موهایم را نوازش میکرد؟

اگر تو نبودی چه کسی خورشید ها را در سینه ام می کاشت و الفبای دوست داشتن را بر زبانم می گذاشت؟

تویه این مدت که با هم شدیم میفهمم زندگی یعنی چی.عشق یعنی چی.

خیلی بزرگواری نیاز که بهم همه اینا را بخشیدی.

اگر چشمان تو نبود ،اگر دستان تو نبود،اگر صدای دلنشین تو نبود،اگر لبخند تو نبود،بند بند تنم از هم می گسست و یک قطره شبنم هم روی گلبرگهایم نمی نشست.

همیشه بهترین بودی برام .میپرستمت.تولد مبارک عزیزم.خیلی دوست دارم خیلی بیشتر از اونی که فکر میکنی .

میخوام امشب بزرگترین آرزوم را بکنم:

خدایا هر جور که صلاح میدونی انجام بده.چون میدونم سنگ دل نیستی و از دل ما دو تا خبر داری.خودت ما رو به هم برسون.

و آرزوی بزرگم این است که شمع وجودم قبل از تو خاموش شود چون توانایی تنهایی بی تو را ندارم