سعی میکنم خودما خیلی عادی جلوه بدم و مثل گذشته باشم ولی نمیشه یک نمونه هم خودت دیروز دیدی که چه طور باهام شوخی کردی و من یه دفعه مثل دیونه ها عقده های این چند وقته را سرت خالی کردم .

امروز خوب بودم ولی وقتی صبح محمد (داداش مهدی) را دیدم دوباره بهم ریختم .

همین جا از همه دوست ها و آشنا ها که این متن را می خونند معذرت خواهی می کنم اگه حرفی یا دادی می زنم شرمندم آخه شرایتم با قبل خیلی فرق می کنه و هیچ کس نمی تونه بفهمه من چی می گم.

معلم ها هم یکی یکی دارند بهم تذکر می دهند ولی من نیاز به زمان دارم تا همه اون خاطرات را فراموش کنم .

از دوستام و تو هم ممنونم که تنهام نذاشتید به نظر من دوست خوب اونه که تو غم و غصه ها آدم را یاری کنه و خوشحالم از اینکه شما ها را دارم .

از تو هم ممنونم که با شرایط و مشکلاتی که داشتی خودت را رسوندی امیدوارم بتونم جبران کنم .

خدایا مهدی ما رفته اکنون

گل زیبای ما خدا نگه دار

تو ای یاس کبود خدانگهدار

خدایا مهدی ما حافظی باش

خدایا درد هجرانش مرحمی باش

خدایا ان گناهانش ببخشای

خدایا بر نیک کارش بیفزا

با زمزمه صلوات یادی از تک پرستوی مهاجرمان کنید